Meryem Ana Manastırıziyaret rehberi.

Sümela manastırı benzeri diye gidecekseniz çok fazla beklentiye kapılmayın. Baştan söyleyeyim. Mantığı öyle ama içeri girdiğiniz de farkı anlıyorsunuz. Araçla çok yakınına kadar gidebiliyorsunuz. Ama öyle bile olsa uzun sayılabilecek bir tırmanma rampası var. Aman dikkat. İçi insanı gerçekten şaşırtıyor. İlk girişinde tamam ya bu kadarmış diyorsunuz. Dur şu üstü de göreyim diyorsunuz. O ne! üst tarafta ayrı bölüm, hemde daha büyük. Tamam bitti diyorsunuz, bir üstte başka bir bölüm ve en güzeli. En üstteki yapının tavanına kadar cikabiliyorsunuz. Gerçekten çok güzel. Sümeladan ayıran tarafı ise, içerisi beyaz badana dolu. Arada bazı eski çizimler kendilerini gösteriyorlar ve potansiyeli hakkında fikir veriyorlar. İşte burası tam bir trajedi. Çok yazık. Restorasyon adı altında bir katliam gördüm. Çok üzüldüm. Tüm bunların arasındaki en enteresan şeyi sona sakladım. Herhangi bir terasa çıkın ve etrafı dinleyin. Aşağıdaki köyde konuşulan her şeyi duyuyorsunuz. Neredeyse fısıltıları bile. Yeri de, yolu da çok ters biliyorum. Gidersiniz güzel bir macera olur. Tavsiyedir.

Tarihi bir mekanı ziyaret etmek için gidiyorsanız biraz hayal kırıklığı olabilir pek bir tarihi kalmamış ama çok güzel bir manzarası var. Manastıra ulaşmak için baya efor sarf etmeniz gerekiyor yolun çoğu bölümü aşırı dik ve merdiven ara ara var.

Şebinkarahisar merkezden 10 km kadar içeride. Yolu virajlı ama asfalt. Sadece navigasyon asfalt devam ederken sola stabilize bile sayılamayacak bir yola dönüş veriyor, oraya dönmeyin, o yol çok çok köyü. Asfalt yol sizi doğrudan manastırın olduğu köye götürüyor. Araç parkı sorun değil, köyde park için müsait yer oldukça fazla. Manastırın aşağıdan görüntüsü çok etkileyici. Manastır yolu oldukça dik, yaklaşık 600 M kadar oldukça eğimli bir yol çıkıyor, sonrasında da basamakları standart olmayan uzun bir merdiven yol tırmanıyorsunuz. Diz, bel probleminiz varsa çocuk ve/veya yaşlılar ile gittiyseniz tırmanmanız çok zor olacaktır. Yol boyunda manzara oldukça güzel ama su vb. ihtiyacınız olursa alabileceğiniz bir yer yok. Bir tesis yapılmış galiba ama şimdi terk edilmiş durumda. Manastırda restorasyon çok kötü maalesef. Kireç sıva ve alçı ile birşeyler yapılmaya çalışılmış. Ana manastır salonunda (emin olmamakla beraber) orijinal bir sıra desen boyama var ama onun da üzerinde isimler, yazılar yazılmış maalesef. Zamanla daha güzel bir restorasyon ile gidilmeye, görüşmeye değer bir yer haline getirimesini umuyorum. Ayrıca manastıra çöp atılmış olması da hoş olmamış. Ortalıkta bir sürü su şişesi, ambalaj vardı. Bu süreçte en güzel şey o kadar yol ve yokuştan sonra köyün dışında dönüş yolundaki buz gibi suyu olan çeşmeden su içip yüzümüzü yıkamış olmamızdı.

Güzel ülkemde kimsesiz kalmış bir yer. Kimsesiz kalmış bir tarih. Parçalanmış, kırılmış, üstüne isimler yazılmış bir tarih. Çevresinde herhangi bir işletme yok. Yanınızda suyunuzu, içeceğinizi ve atıştırmalığınızı almanızı öneririm. Otopark sorunu yok herhangi bir yere park edip direk yürüyüşe geçebilirsiniz. Doğal güzelliğini ve tarihi dokusunu kaybetmiş/kaybettirilmiş bir manastır. Yüzyıllar boyu ayakta kalan yapıt son yıllarda tamamen doğal halinden koparılmış. Restorasyon yapılmış ama yapılmasa daha güzel olurdu. Sadece ytong tuğla ve beyaz alçı İle her yeri kapatmışlar. Doğallığı bozulmuş bir yapı haline gelmiş. İçerisinde ne varsa parçalayıp boş bir oda haline çevrilmiş. Ayrıca Ülkenin ve bölgenin eğitim seviyesi, tarihi yapıtta yer alan saçma isimler ve saçma sözler ile gözler önünde.