Ani Harabeleriziyaret rehberi.

Ani örenyerini bir rehber ile gezilmesini gerektiğini belirtmek isterim. Tarihini bilerek gezince ne kadar önemli bir yer sahip olduğunu daha iyi anlıyor ve çok daha etkileyici oluyor. Rehberimiz sayesinde Ani Ören yerinin tarihte ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu 100 bin insanın yaşadığının tarihteki Anadolu’daki ilk yapılan caminin yer aldığını ve daha nice önemli bilgiler ile hayran kalmamak elde değil. Biz kışın gittiğimiz için kar ve çamurdan dolayı gezerken çok zorlandık yerler çok çamurdu. Girişte müzekartı ile girebiliyorsunuz. Çok büyük bir alan 2 saat sürdü yürüyerek tüm alanı dolaşmak.

Kars'a gelip de Ani’yi görmeden dönmek, bir kitabı sonunu okumadan kapatmaya benzer. Ama baştan uyarayım; Ani sadece "eski taşlardan" ibaret bir yer değil. Burası, rüzgarın size yüzyıllık hikayeler fısıldadığı, hüznün ve görkemin iç içe geçtiği bambaşka bir dünya. ​Şehre adım attığınız an sizi Arpaçay'ın sesi ve uçsuz bucaksız bir bozkır karşılıyor. Ermenistan sınırının hemen sıfır noktasında, "Dünya'nın bittiği yer" hissini iliklerinize kadar yaşıyorsunuz. ​Gezimden Aklımda Kalan En Büyüleyici Kareler: ​Tigran Honents Kilisesi (Resimli Kilise): Dışarıdan bakınca sağlam duruşuna hayran kalıyorsunuz ama asıl büyü içeride. Freskler o kadar canlı ki, sanki yüzyıllar önce değil de dün boyanmış gibi. ​Ani Katedrali (Fethiye Camii): Devasa kubbesi yıkılmış olsa da, içerideki o muazzam boşluk ve yankı insanı küçücük hissettiriyor. Mimarisindeki gotik esintiler gerçekten şaşırtıcı. ​Menüçehr Camii: Anadolu’daki ilk Türk camisi olması bir yana, pencerelerinden görünen yıkık İpek Yolu Köprüsü ve Arpaçay manzarası, sanırım Kars gezimin en ikonik karesiydi. ​Surlar: Aslanlı Kapı'dan girerken o devasa surların önünde durup, bir zamanlar 100 bin kişinin yaşadığı bu metropolü hayal etmek tüyler ürpertici. ​Gideceklere Altın Değerinde Tavsiyeler: ​Zamanlama: Burası devasa bir alan. Hakkını vermek için en az 3-4 saatinizi ayırın. Hızlıca gezip çıkılacak bir yer değil. ​Kıyafet: Yazın bile gitseniz rüzgarı sert olabilir. Kışın gidiyorsanız zaten kat kat giyinin, termal içlikler ve kaymayan bir bot şart. ​Hazırlık: İçeride su veya yiyecek alabileceğiniz bir işletme yok (sadece girişte var). Yanınıza mutlaka su ve atıştırmalık alın. ​Müze Kart: Girişte Müze Kart geçiyor, mutlaka yanınızda olsun. ​Rehber/Sesli Rehber: Hikayeleri bilmeden sadece taşlara bakmayın. Ya iyi bir okuma yaparak gidin ya da kapıdaki sesli rehber hizmetinden faydalanın. ​Son Söz: Ani, "Binbir Kilise Kenti" olarak bilinir ama bence orası "Yalnızlığın Başkenti". İster karlar altında bembeyaz bir sessizlikte, ister baharda gelincikler içinde ziyaret edin; Ani'nin ruhu sizi mutlaka yakalayacak. Mutlaka ölmeden önce görülmesi gerekenler listenize ekleyin.

Birçok zamana ait tarihi içinde bulunduran müthiş bir yer. Tarihi yapıların üzerindeki simgeler gezerken dikkatinizi çekiyor. Fakat ben buranın çok bakımsız kaldığını düşünüyorum. Seneler önce yaşanan bir deprem sonrası birçok yeri yıkılmış ve öylece bırakılmış. Menûçihr Camii, Anadolu’da Türklerin yaptığı ilk camiiyi burada görmeniz mümkün. Katedral çok çok bakımsız kalmış ama yine de görmek farklı bir duyguydu. Ben burada hediyelik eşya dükkanı beklerdim ama çok bakımsız ve rafları boş bir dükkan vardı. İçeri girdiğimde bir satış personeli bile yoktu. Kars’a bu kadar çok tur düzenlenirken böylesine turist gelen bir yerin daha bakımlı olmasını umut ediyorum.

Kars il merkezine yaklaşık 42 km uzaklıkta, Arpaçay Nehri kıyısında, Ermenistan sınırında yer alır. 🏛 Tarihçe (kısa): • MÖ yerleşim izleri olsa da en parlak dönemi 10–11. yüzyıllarda Bagratlı Ermeni Krallığı zamanındadır. • “1001 Kiliseli Şehir” olarak anılmıştır. • Bizans, Selçuklu ve Gürcü hâkimiyetleri yaşamıştır. • 1064’te Alparslan tarafından fethedilmiştir. • Zamanla ticaret yollarının değişmesi ve depremlerle terk edilmiştir. ⛪ Öne çıkan yapılar: • Ani Katedrali (Surp Asdvadzadzin) • Ebu’l Menuçehr Camii (Anadolu’daki ilk Türk camilerinden) • Tigran Honents Kilisesi • Kızkalesi, Büyük ve Küçük Hamam, şehir surları 🌍 UNESCO: 2016 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alınmıştır.