Amintas Kaya Mezarıziyaret rehberi.

Gün doğumunda erken saatte manzara cok guzel. Girişteki merdivenleri tırmanmanız lazım, mezar ve mezar odaları malesef cok iyi korunmamış, etrafta başka kucuk caplı kaya mezarlarıda var. Giriş ücretli ama sadece kaya mezarına cıkıyorsunyz ücretsiz yapılabilirdi

Türk vatandaşları için müze kart ile giriş yapılabilir merdivenlerden yukarı çıkmak yaşlı bireyler için zorlayıcı olabilir . Fethiye şehir manzarası olan yüksek bir konumda keyifli bir yer

Saat 17.00’a kadar açık olan müze kart ile girebildiğimiz bir ören yeri gibi. Merdivenlerden çıkarak yukarı kata çıkıyoruz, orada bizi antik kaya mezarları karşılıuor manzaradı oldukça güzel.

Ziyaret Saatleri 08.30-19.30 Her gün açık Müze kart geçerli Amintas Kaya Mezarı Şehir merkezinde Likya döneminden (MÖ 4yy) kalma, kayalara oyulmuş kaya mezarıdır. MÖ 4. yüzyıla tarihlenen İon düzenli in antis (anteler arasındaki iki sütunun bulunduğu tapınak tipi) planlı bir tapınağın ön cephesinin kayaya yansıtılmış biçimidir. Yüze yakın düzgün basamakla Amintas’a çıkılır. Statüsü yüksek kişiler için yapılmış, oyulmaya ve işlenmeye uygun kayalarda oluşturulmuş mezarlar. Soldaki sütunun orta kısmında, M.Ö. 4. yy. alfabesi ile ''herpamiasoğlu amintas'' yazılıdır. Bu kişinin kimliği tam olarak bilinmemektedir. Mezar odasına açılan bölümde, dört ana panele ayrılmış kapı tasviri vardır. Odanın iç kısmında düz ve kaba işlenmiş bir tavan ve üç adet kline bulunmaktadır. Fethiye Tarihi Tunç Çağı'ndan beri yerleşime sahip olan şehir Hititler tarafından Kuvalapaşşa, Likyalılar tarafından Telebehi olarak bilinmekteydi. III. Hattuşili'nin yıllıklarına göre şehir o dönemde Lukka adıyla bilinen Likya'nın bir parçasıydı. Başka bir Hitit dokümanı ise Kuvalapaşşa (Telmessos) ve Dalava (Tlos) şehirlerinin İyalanda ile olan savaşta Hititlere yardım gönderdiğinden bahsetmektedir. Yunan sömürgeciliği döneminde, Batı Anadolu'daki diğer şehirlerde olduğu gibi Yunan yerleşimciler şehrin kuruluşuna dair efsaneler yaratmışlardır. Şehrin kurucusunun, kardeşi Minos tarafından sürgün edilen Sarpedon adında Giritli bir prens olduğuna dair bir Yunan efsanesi bunlardan biridir. Antik yerleşim, deniz ve kara yoluyla ulaşım ağı üzerinde hinterlandının geniş olmasının ticari yaşamı zenginleştirmesinin yanı sıra verimli kıyı ovasına sahip olması nedeniyle önemli bir yaşam merkezi olmuştur. Telmessos'taki yerleşimin, bölgedeki diğer yerleşmelerle benzer şekilde MÖ 2. binlere, hatta isminin filolojik değerlendirmesi neticesinde MÖ 3. bin yıla tarihlenebileceği yönünde görüşler bulunmaktadır. Roma hakimiyetiyle birlikte İtalya'nın ana merkez olmasıyla Ege Denizi kıyılarındaki şehirlerin transit geçiş merkezi olma konumunun ortadan kalkmasından, ticari hayatının düşüşüne bağlı olarak nüfusunun azalmasına ve bunun sonucunda da küçük bir liman şehrine dönüşmesine sebep olmuştur. MS 43 yılında yeni kurulan Likya Eyaletine dahil olan yerleşimin adı, Latince uzak anlamına gelen Makri olarak değiştirilmiştir. Doğu Roma döneminde Myra (Demre) metropolitliğine bağlı bir piskoposluk merkezi olmuştur. Roma dönemi yerleşimi büyük oranda modern yerleşimin altında kalmıştır. Antik dönemden itibaren karşılaşılan pek çok deprem ve yeni yerleşim anlayışı da antik dönem yapılarının zaman içerisinde kaybolmasına neden olmuştur. Ancak modern kentin güneyindeki kayalıklara oyulmuş mezarlar ile şehrin çeşitli noktalarında yer alan lahit mezarlar antik çağdan günümüze ulaşan en eski kalıntılar olarak değerlendirilmektedir. 1282 yılında Menteşe Beyliğinin kurucularından Menteşe Bey, Meğri’yi Doğu Roma'nın elinden almıştır. 1424 yılında ise Osmanlı topraklarına katılmıştır. Osmanlı döneminde halk arasında Beş kaza diye anılan Meğri (Makri); 1874 yılında Menteşe Livasına bağlı bir kaza haline dönüştürülmüştür. Cumhuriyetin kurulmasıyla beraber Muğla İline bağlanan ilçenin ismi 1934 yılında;1913 yılında Şam’dan havalanarak bir süre sonra Teberiye yakınlarında uçağı düşürülerek şehit olan ilk pilotlarımızdan Tayyareci Fethi Bey’in ismi anısına Fethiye olarak değiştirilmiştir.